Ҳанифа Гезер. «Мажолисун нафоис» икки нусхасининг сўз бойлиги жиҳатидан муқоясаси.  

28.05.2024

Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim Dergisi Sayı: 1/1 2012 s. 99-112, TÜRKİYE.

Ushbu maqola shu haqdakim, “Majolis un-nafois” tazkirasining Onadoʻli tazkirachilik maktabiga boʻlgan ta’siri, asarning Onadoʻli turkchasiga qilingan tarjimalari va ular ichidagi matniy farqliliklar, shuningdek, tarjima jarayonidagi ba’zi holatlar (asl soʻz forscha tarjimada turkcha; asl soʻz turkcha tarjimada arapcha; asl soʻz arapcha tarjimada forscha...) toʻgʻrisida soʻz boradi.

Muallif maqolada quyidagi manbalardan foydalangan:

1. ABİK, D. (2001). “Mütehayyirin Dolayısıyla Birkaç Nokta”, Ali Şir Nevai’nin 560. Doğum, 500. Ölüm yıl Dönümlerini Anma Toplantısı Bildirileri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
2. BOROVKOV, A. K (1954). “Özbek Yazı Dilinin Kurucusu Ali Şir Nevai”. Ankara: TDAY Belleten.
3. DEVELLİOĞLU, F. (2008). Osmanlıca – Türkçe Ansiklopedik Lügat. Ankara: Aydın Kitabevi Yayınları.
4. ERASLAN, K. (2001). Ali Şir Nevayi Mecalisü’n – Nefayis I-II (Giriş ve Metin). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
5. GÜLENSOY, T. (2007). Türkiye Türkçesindeki Türkçe Sözcüklerin Köken Bilgisi Sözlüğü, 1. Cilt A-N, 2. Cilt O-Z, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
6. HEYET, C. (2008). Türk Dilinin ve Lehçelerinin Tarihi Seyri, Çev: Mürsel ÖZTÜRK, Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
7. İSEN, M. (2001). “Türk Biyografi Geleneğinde Ali Şir Nevai’nin Yeri”, Ali Şir Nevai’nin 560. Doğum, 500. Ölüm yıl Dönümlerini Anma Toplantısı Bildirileri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
8. KAFESOĞLU, İ. (1962). “Ali Şir Nevai Devri Tarihine Bir Bakış”, Ali Şir Nevai – Hayatı ve Eserleri. İstanbul: Doğu Türkistan Göçmenler Cemiyeti Neşriyatı. 112 Hanife GEZER
9. KARAÖRS, M. (2001). “Nevadirü’ş – Şebab Ali Şir Nevai’nin İkinci Divanı”, Ali Şir Nevai’nin 560. Doğum, 500. Ölüm yıl Dönümlerini Anma Toplantısı Bildirileri. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
10. KÖPRÜLÜ, M. F. (1941). Ali Şir Nevai, İstanbul: Türk Tarih Kurumu, Maarif Matbaası.
11. KUÇKARTAYEV, İ. (1955). “Ali Şir Nevai’nin Dil Dünyası”, Türk Dili, S. 522.
12. LEVEND, A. S. (1965). Ali Şir Nevayi I. C. (Hayatı, Sanatı ve Kişiliği). Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
13. LEVEND, A. S. (1966). “Ali Şir Nevai”, Türk Dili Dergisi, C. XV, Sayı 173.
14.  MECÁLİSÜ’N – NEFAYİS, Süleymaniye Kütüphanesi Esad Efendi Bölümü 1675 numaralı yazma.
15. ÖZTÜRK, R. (1995). “Ali Şir Nevai’nin Dili Hakkında”, TDAY, Belleten.
16. RECEBOV, N. (1991). Nevaiy – Ana Tili Üçün Küreşçi, Özbek Dili ve Edebiyatı Dergisi, 1/1, 32.
17. TARLAN, A. N. (1962). “Ali Şir Nevai”, Ali Şir Nevai – Hayatı ve Eserleri. İstanbul: Doğu Türkistan Göçmenler Cemiyeti Neşriyatı.
18. TİMURTAŞ, F. K. (1962). “Ali Şir Nevai’nin Türk Diline Hizmetleri” Ali Şir Nevai – Hayatı ve Eserleri. İstanbul: Doğu Türkistan Göçmenler Cemiyeti Neşriyatı.
19. TİMURTAŞ, F. K. (1966). “Ali Şir Nevai’de Türklük Duygusu”, Türk Dili Dergisi, Cilt XV, Sayı 173.TÜRK, V. (2010). “Lehçeler Arası İlişkiler ve Oğuz Türkçesinde Bir Nevai Eseri”, TÜBAR – XXVIII / 2010 Güz.
20. TÜRKÇE SÖZLÜK (2005). 10. Baskı. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
21. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_lehceler&view=lehceler